کاش میشد دیدنت رویا نبود

گفته بودی با تو میمانم ولی

رفتی و گفتی و اینجا جا نبود

سالیان سال تنها مانده ام

شاید این رفتن سزای من نبود

من دعا گردم برای بازگشتت

دستهای تو ولی بالا نبود

باز هم گفتی که فردا میرسی

کاش روز دیدنت فردا نبود

کاش قلبم درد پنهانی نداشت

چهرهام هرگز پریشانی نداشت

برگهای اخر تقویم عشق حرفی از یک روز بارانی نداشت

کاش میشد راه سخت عشق را بی خطر پیمود و قربانی نداش

اخه چه جور دلت اومد تنهام بزاري و بري اخه مگه

حرفي زدم زخم زبوني من زدم اره همش بهونه بود

مسئله يار ديگه بود دلت هوايي شده بود كارم از كار

 گذشته بود برو عزيزم اما يك قول به من بده يارت

رو تنها نزاري كه مثل من اسير بشه اواره از خونه

بشه من هم يك قول بهت ميدم يه روز فراموشت كنم 

 قلبمو سنگيش بكنم عشقت رو خاكستر كنم اگه يك

روز خواستي گلم كسي رو نفرينش كني بگو كه مثل

من بشه زجر جدايي بكشه اخه چه جور دلت اومد

و من در خواب اين را ديده بودم

و من در خواب اين را ديده بودم

قایقی خواهم ساخت

کاش میشد دیدنت رویا نبود

گفته بودی با تو میمانم ولی

رفتی و گفتی و اینجا جا نبود

سالیان سال تنها مانده ام

شاید این رفتن سزای من نبود

من دعا گردم برای بازگشتت

دستهای تو ولی بالا نبود

باز هم گفتی که فردا میرسی

کاش روز دیدنت فردا نبود

کاش قلبم درد پنهانی نداشت

چهرهام هرگز پریشانی نداشت

برگهای اخر تقویم عشق حرفی از یک روز بارانی نداشت

کاش میشد راه سخت عشق را بی خطر پیمود و قربانی نداش

اخه چه جور دلت اومد تنهام بزاري و بري اخه مگه

حرفي زدم زخم زبوني من زدم اره همش بهونه بود

مسئله يار ديگه بود دلت هوايي شده بود كارم از كار

 گذشته بود برو عزيزم اما يك قول به من بده يارت

رو تنها نزاري كه مثل من اسير بشه اواره از خونه

بشه من هم يك قول بهت ميدم يه روز فراموشت كنم 

 قلبمو سنگيش بكنم عشقت رو خاكستر كنم اگه يك

روز خواستي گلم كسي رو نفرينش كني بگو كه مثل

من بشه زجر جدايي بكشه اخه چه جور دلت اومد

و من در خواب اين را ديده بودم

و من در خواب اين را ديده بودم

قایقی خواهم ساخت

که در بیشه عشق

آن روزها یادش بخیر ،آن روزهای سادگی

آن روزهای عاشقی،دیوانگی،دلدادگی

یک روز برفی آمدم تا اینکه مهمانت شوم

گنجشککی سرگشته در ایوان چشمانت شوم

اینجا تو بر بوم دلم رنگ هیاهو می زدی

با چشمهای روشنت پهلو به آهو می زدی

این کوچه ها لبریز از عطر نفسهای تو بود

آن پنجره یاد آور لبخند زیبای تو بود

اما تو رفتی بی خبر تا سرزمین دورها

رفتی و مستی هم پرید از خوشه انگورها

گفتی کنار پنجره دیگر سراغم رانگیر

در کوچه های شب زده،بانو، چراغم را نگیر

اینجا حضور روشنت در چشم من گل می شکند

آهسته می بارد، ولی دارد تحمل می کند

می ترسم از روزی که تو دیگر فراموشم کنی

مانند نبض شعله اندر باد خاموشم کنی

زین بعد حتی آفتاب شهر مرا گم می کند

امشب خلیج چشم من حتما تلاطم می کند

سلام آهنگ هر سازم

سلام اي زندگي سازم

تموم هستي ام رو من

به چشماي تو مي بازم

چشات همرنگ خورشيده

قشنگه صبح اميده

ميون اين همه ليلي

چشام تنها تو را ديده

تو عطر رازقي داري

تو شوق عاشقي داري

نجابت از تو مي باره

تو ابري ، هق هقي داري

به اميد سلام عشق

هميشه از تو مي خونم

توي تبعيد و تنهايي

تو باشي ، باغ  زندونم

شبا تا صبح به یاد تو ستاره میبارن چشام                                          

ازرفتنت پشیمونم ، من به خدا تو رو میخوام                                    

دقیقه های بی هدف سر به سر من میزارن                                     

ثانیه هاقطار قطار تو را به یادم میارند                                         

من به خدا دوستت دارم ، هرچی بگی همون میشم                          

خودت بیا یادم بده چه جور بگی بمون پیشم                                 

 من به خدا اگه بیای ایندفعه مهربون میشم                                  

پیرهن آبی میپوشم ، واسه تو اسمون میشم                               

به آیه های چشم تو قسم که بیوفا نشم                                    

دیگه باهات قهر نکنم دیگه ازت جدانشم                               

میخوام باشی کنارمن ،بهت بگم دوستت دارم                        

واسه ی باور دلت اسم خدا را میارم

واسه  من  امید  اومدن  بسه

قصد  جادو  ندارم٬  خدا  نخواد

دست  عاشقا  بهم  نمی رسه

خیلی  وقته  فاصله  میون  ما

با  دو  خط  نامه  دیگه  پر نمی شه

اما  عشقی  که  مقدسه٬  بدون

حس  تاریک  تنفر  نمی شه

من  دلم  این  روزا  خیلی  روشنه

یه  کمی  سخته  ولی  دووم  بیار

درد  دوری  رو  بریز  تو  بغضتو 

بشکن  و  غصه ها  رو  به  روم  بیار

من  دلم  این  روزا  خیلی  روشنه

همه  چی  درست  می شه  مثل  قدیم

می رسه  دستای  گرممون  به  هم

انگاری  یه  لحظه  تنها  نبودیم

دیگه  حرف  ناامیدی  رو  نزن

نگو  فاصله٬  زمین  تا  خدا 

خدا  تو  دلای  عاشقاس  بدون  

می گذره  این  دو  سه  روزم  واسه  ما

*غریبه کوچک*

تنها تو هستی که مرا فراموش نکرده ای

همه مرا فراموش کردند و رفتند تنها تو ماندی....

تنها تو به صدایم گوش می دهی....

برایت از چه بگویم؟

از بی وفایی روزگار یا از دل کوچک تنهایم؟

تو هم خواهی رفت....

و من می مانم و دنیای تنهایی....

تا به کی انتظار تا به کی انتظار

تا به کی منتظر ماندن و نوشتن تا بیایی؟

شاید من اشتباه می کنم

دوست دارم وقت رفتن خبرم کنی

تا برای اخرین بار در اغوشت گم شوم

تا برای اخرین بار دستان گرم و پر محبت

را با تمام وجود در بر گیرم

و با تمام احساس لمس کنم....

برو....

ولی فکر غریبه کوچک باش

*غریبه کوچک*

تنها تو هستی که مرا فراموش نکرده ای

همه مرا فراموش کردند و رفتند تنها تو ماندی....

تنها تو به صدایم گوش می دهی....

برایت از چه بگویم؟

از بی وفایی روزگار یا از دل کوچک تنهایم؟

تو هم خواهی رفت....

و من می مانم و دنیای تنهایی....

تا به کی انتظار تا به کی انتظار

تا به کی منتظر ماندن و نوشتن تا بیایی؟

شاید من اشتباه می کنم

دوست دارم وقت رفتن خبرم کنی

تا برای اخرین بار در اغوشت گم شوم

تا برای اخرین بار دستان گرم و پر محبت

را با تمام وجود در بر گیرم

و با تمام احساس لمس کنم....

برو....

ولی فکر غریبه کوچک باش

           ماه محرم به همه تسلیت می گم

                         نمی دونستی میمیرم بی تو

                            بدون چشات رفتی از برم

                             نمی دونستی که دلم

                                بسته به ساز صدات

                             ارزوم که نمی دونستی

                               که من میمیرم برات

                                   میمیرم برات

                             عاشقم هنوز نمی خوام

                        که بمونی بسوزی به ساز دلم

                        گفتی من میرم نمی تونستی

                         بری به فرداها گل خوشکلم

                               برو راهی نیست

                           تا فرداها یار خوشکلم

                                 بمون با دلم

                               سفرت به خیر

                             اگه میری از اینجا

                         تک وتنها به یه شهر دور

                           برو که رفتن بدون ما

                           میرسه به یه دنیا نور

                           برو که رفتن بدون ما

                          میرسه به یه دنیا نور

                               به یه دنیا نور

                            سفرت به خیر برو

                            گر شکستی ز من

                            بتونی دوباره بساز

                             با دلی شکسته و

                             نا امید تو بازم بساز

                               با دلی شکسته و

                              نا امید تو بازم بساز

                                  تو بازم بساز

                                نمی خوام بیایی

                            نمی خوام میون تاریکی

                               من تو هروم بشی

                         نمی خوام ازت نمی خوام

                            مثه یه شمع بسوزی

                                 تا حروم بشی

                                 برو تا تو بزرگی 

                           که میخوام  فقط آرزوم بشی

                                   آرزوم بشی

                       نمی خوام بیایی نمی خوام میون

                           تاریکی من تو هروم بشی

                           نمی خوام ازت نمی خوام

                      مثه یه شمع بسوزی تا تموم بشی

                             برو تا تو بزرگی که

                         میخوام  فقط آرزوم بشی

                                  آرزوم بشی

دخترک با دقت تمام داشت بزرگترین قلب ممکن را

با یک چوب روی ماسه ها ترسیم می کرد

شاید فکر می کرد که هر چه این قلب را بزرگتر

درست کند یعنی اینکه بیشتر دوستش دارد

این قلب ماسه ای جایی گیر نکند

و مطمئن بشود همان چیزی شده که دلش می خواست

به یک قلب ماسه ای شلیک کند

مثل یک پیکان گذاشت روی قلب ماسه ای

و در سکوت به قلب ماسه ای قول داد که همیشه مواظبش باشد

نگاهی به قلب ماسه ای کرد و رفت

و گلها را پرپر کرد و بر روی قلب ماسه ای ریخت

قلب ماسه ای با عبور چرخ یک ماشین شکسته شده بود

خيلي دلم تنگه ولي نبودنت حقيقته

آخه آرزوي دل داشتن يک دقيقته

از ماه مي پرسم عاشقي يه قفسه يا نفسه

انگار که اين چشماي خيس هر چي ديده ديگه بسه

وقتي که گريه مي کنم سرم رو شونه ي شبه

ستاره ها رو ميشمرم نگام توخونه ي شبه

مي خوام که باد از تو بگه که از همه دنيا سري

بياي و مثل آرزو بموني از پيشم نري

تو رو بهونه مي کنم ترانه هام جون بگيره

رگاي خشک زندگيم با عشق تو خون بگيره

خيلي دلم تنگه ولي نبودنت حقيقته

آخه آرزوي دل داشتن يک دقيقته

سر كلاس ادبيات معلم گفت :

 فعل رفتن رو صرف كن

گفتم : رفتم ...رفتي ...رفت

ساكت مي شوم ، مي خندم ،

 ولي خنده ام تلخ مي شود

معلم داد مي زند : خوب بعد ؟ ادامه بده

و من مي گويم : رفت ...رفت ...رفت

رفت و دلم شكست ...غم رو دلم نشست

رفت و شاديم مُرد ...شور و نشاط رو از دلم برد

رفت ...رفت ...رفت

و من مي خندم و مي گويم :

خنده تلخ من از گريه غم انگيز تر است

كارم از گريه گذشته كه به آن مي خندم

چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهایی ست
ببین مرگ من را در خویش که مرگ من تماشایی ست
مرا در اوج می خواهی تماشا کن تماشا کن
دروغین بودم از دیروز مرا امروز تماشا کن
در این دنیا که حتی ابر نمی گرید به حال ما
همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها
فقط اسمی به جا مانده از آنچه بودم و هستم
دلم چون دفترم خالی قلم خشکیده در دستم
گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم
به جز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم
رفیقان یک به یک رفتند مرا در خود رها کردند
همه خود درد من بودند گمان کردم که هم دردند
شگفتا از عزیزانی که هم آواز من بودند
به سوی اوج ویرانی پل پرواز من بودند

هرگز دستي رو نگير وقتي قصد شکستن قلبش رو داري...
هرگز نگو براي هميشه وقتي مي دوني جدا ميشي...
هرگز نگو دوسش داري وقتي که بهش اهميت نميدي...
هرگز درباره احساست حرف نزن وقتي که واقعاً وجود نداره...
هرگز به چشماش نگاه نکن وقتي قصد دروغ گفتن داري...
هرگز بهش سلام نکن وقتي مي دوني خداحافظي در پيشه...
هرگز به کسي نگو تنها اونه وقتي تو ذهنت به ديگري فکر مي کني...
هرگز قلبي رو قفل نکن وقتي کليدش رو نداري...
هرگز به اين آسوني ها از دستش نده...
شايد هيچ وقت کسي رو پيدا نکني که اينقدر دوست داشته باشه...

 وقتی از قتل قناری گفتی

دل پَر ريخته ام وحشت كرد .

وقتی آواز درختان تبر خورده ی باغ

در فضا می پيچد

از تو می پرسيدم :

به كجا بايد رفت ؟

غمم از وحشت پوسيدن نيست

غم من غربت تنهایی هاست

برگ بيد است كه با زمزمه ی جاریِ باد

تن به وارستن از ورطه ی هستی می داد

يك نفر دارد فرياد زنان می گويد

در قفس ، طوطی مرد

و زبان سرخش

سر سبزش را بر باد سپرد

من كه روزی فريادم بی تشويش

مي توانست جهانی را آتش بزند

در شب گيسوی تو

گم شد از وحشت خويش .

این شعر هم از کتاب مثل هیچ کس باز هم از مریم حیدر زاده

نام تو را آورده ام دارم عبادت می کنم

گرد نگاهت گشته ام دارم عبادت می کنم

دیتت به دست دیگری از این گذشته کار من

اما نمی دانم چرا دارم حسادت  می کنم

گفتی دلم را بعد از این دست کس دیگر دهم

شاید تو با خود گفته ای دارم اطاعت می کنم

من عاشق چشم توام تو مبتلای دیگری

دارم به تقدیر خودم چندیست عادت می کنم

تو التماسم می کنی جوری فراموشت کنم

با التماس اما تو را به خانه دعوت می کنم

گفتی محبت کن برو،باشد خدا حافظ ولی

رفتم که تو بتور کنی دارم محبت می کنم

به نام عشق

گفتم : برایت بهترین هدیه را خواهم فرستاد .گل گفت :من را  بفرست که بهترین مظهر پاکی و صفایم .

سرو گفت :من را بفرست که بهترین مظهر پاکی واستقامتم . اشک گفت:من را بفرست که بر دیده ی

دشمنانش نشینم . ناگاه قلبم به صدا در امد و گفت :من را بفرست تا بر قلب نا مهربانش نشینم تا

شاید به رحم اید و من را درک کند من هم چنین کردم و قلبم را که با تمام وجود دوستش داشتم به تو

هدیه کردم

قلب داده؟ براي اين که بگردي , اون يکيش رو پيدا کنين يکيش رو پيدا کني

دل بی طاقت من دیگه آروم نداره

                         عاشقه رسیدنه باز منو جا میذاره

 میره تا نگاه تو دل به دریا میزنه

                        میگه از فاصله ها بغض عشقو میشکنه

 میگه دریا هرچی هست بی تو دلگیره برام

                      کاش میشد هرجامیری پابه پای تو بیام

 دل من میگه هنوز میشه باورم کنی

                       میتونی مثل غزل منو از برم کنی

 میگه تنهایی من پره ازصدای تو

                       بایه دنیا دل خوشی زنده ام برای تو

دلم گرفت ای هم نفس/ پرم شکست تو این قفس
تو این غبار. تو این سکوت/ چه بی صدا.نفس نفس
از این نا مهربونی ها . دارم از غصه میمیرم
رفیق روز تنهایی. یه روز دستات و می گیرم
تو این شب گریه میتونی / پناه هق هقم باشی
تو ای همزاد هم خونه/ چی میشه عاشقم باشی
دوباره من.دوباره تو.دوباره عشق.دوباره ما
تو ای پایان تنهاییی. پناه آخر من باش
تو این شب مرگی پاییز. بهار آخر من باش
بذار با مشرق چشمات/ شبم روشن ترین باشه
می خوام آیینه ی خونه/ با چشمات همنشین باشه.....

هر چه کردم نشوم از تو جدا بدتر شد

از دل من نرود مهرو وفا بدتر شد

مهر من قلب پر از سنگ تو را نرم نکرد

بلکه برعکس فقط رابطه ها بدتر شد

روی فرش دل من جوهری از عشق تو ریخت

آمدم پاک کنم عشق تو را بدتر شد

زندگی به من آموخت چگونه اشک بریزم

ولی به من نیاموخت چگونه سرازیرش کنم

زندگی به من آموخت چگونه دوست داشته باشم

ولی نیاموخت چگونه فراموش کنم

امشب می خوام دعا کنم ، دعا کنم بارون بیاد

                                                                 دعا کنم بازم دلت ، عاشقی رو از سر بخواد

دعا کنم تموم بشه ، قهر من و دستای تو

                                                                 هوای ابری کم بشه ، از تو شب چشمای تو

شادی بیاد سراغ ما ، اسم من و تو ما بشه

                                                                دیروزو از ما بگیره ، امروز ما فردا بشه

دعا کنم که تو دلت ، یه جا واسه من بذاری

                                                                بهم نگی با گریه هات ، که دیگه دوستم نداری

دعا کنم دلت بخواد ، بیام و پیشت بمونم

                                                                واژه بشی رو لب من ، دوباره از تو بخونم

امشب می خوام دعا کنم،تنهایی ها تموم بشن

                                                               باز برسم به خنده هات،غمگین نباشی عشق من

منو ببخشی بذاری ، زنده بشن خاطره ها

                                                                تسلیم خوشبختی بشه ، دوباره لحظه های ما

چرا وقتی كه آدم تنها می شه

غم و غصه اش قد يك دنيا می شه

ميره يك گوشه پنهون می شينه

اونجا رو مثل يه زندون می بينه

غم تنهايی اسيرت می كنه

تا بخوای بجنبی پيرت می كنه

وقتی كه تنها می شم اشك تو چشام پر می زنه

غم میاد يواش يواش خونه ی دل در می زنه

ياد اون شب ها می افتم زير مهتاب بهار

توی جنگل لب چشمه، می نشستيم، من و يار

غم تنهايی اسيرت می كنه

تا بخوای بجنبی پيرت می كنه

می گن اين دنيا ديگه مثل قديما نمی شه

دل اين آدما زشته، ديگه زيبا نمی شه

اون بالا باز داره زاغه ابرا رو چوب می زنه

اشك اين ابرا زياد ولی دريا نمی شه

غم تنهايی اسيرت می كنه

تا بخوای بجنبی پيرت می كنه

عطر نفسها تو حس می کنم

وقتی تو چشمات زل می زنم

برق چشات دیوونم می کنه

دوست دارم هزار بار عاشقت بشم

بهت بگم دوست دارم

اما نمیشه ٬ ...

یه حسی بهم میگه...

اما هیچ وقت نگفتی که اون حس لعنتی بهت چی می گفت

همیشه سکوت کردی و با این سکوتت ذره ذره وجودمو آب کردی

قلبمو تیکه تیکه ....

اما آخه چرا ٬ اون حس بهت چی می گفت

چرا از عشقت فرار می کردی

چرا چرا چرا چرا خدایا چرااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا؟؟؟؟؟؟؟؟

    دوست دارم به اندازه تمام آسمونها

کاش میشد دیدنت رویا نبود

گفته بودی با تو میمانم ولی

رفتی و گفتی و اینجا جا نبود

سالیان سال تنها مانده ام

شاید این رفتن سزای من نبود

من دعا گردم برای بازگشتت

دستهای تو ولی بالا نبود

باز هم گفتی که فردا میرسی

کاش روز دیدنت فردا نبود

کاش قلبم درد پنهانی نداشت

چهرهام هرگز پریشانی نداشت

برگهای اخر تقویم عشق حرفی از یک روز بارانی نداشت

کاش میشد راه سخت عشق را بی خطر پیمود و قربانی نداش

اخه چه جور دلت اومد تنهام بزاري و بري اخه مگه

حرفي زدم زخم زبوني من زدم اره همش بهونه بود

مسئله يار ديگه بود دلت هوايي شده بود كارم از كار

 گذشته بود برو عزيزم اما يك قول به من بده يارت

رو تنها نزاري كه مثل من اسير بشه اواره از خونه

بشه من هم يك قول بهت ميدم يه روز فراموشت كنم 

 قلبمو سنگيش بكنم عشقت رو خاكستر كنم اگه يك

روز خواستي گلم كسي رو نفرينش كني بگو كه مثل

من بشه زجر جدايي بكشه اخه چه جور دلت اومد